ايمني و بهداشت محيط كار، سازمان بين‎المللي كار و اصول بهسازي و بررسی عوامل فيزيكي و شیمیا-30020461

ايمني و بهداشت محيط كار, سازمان بين‎المللي كار و اصول بهسازي و بررسی عوامل فيزيكي و شیمیایی زيان‎آور محيط كار و کمکهای اولیه|30020685|xha
در این صفحه از وب سایت برتر با شما هستیم با ايمني و بهداشت محيط كار، سازمان بين‎المللي كار و اصول بهسازي و بررسی عوامل فيزيكي و شیمیا

فرمت فایل: word



تعداد صفحات: 93









تاريخچه:



بشر از زماني كه خود را شنا خته، در پي تلاش و فعاليت بوده و طبيعتاً در مسير زمان، تحولاتي را پشت سر گذاشته است.



در دوره‎هايي كه زندگي بشر از شكار و صيد و يا كشاورزي تأمين مي‎شده، به سبب سادگي ابزار، عوارض وابسته به شغل (ايمني و بهداشت محيط كار) ناچيز بوده است و در اكثر موارد از چند خراش يا زخم ساده يا حدا كثر شكستگي اعضاء تجاوز نمي‎كرده است، ولي بتدريج كه صنعت پيشرفت كرد و نيروي محركه مكانيكي و الكتريكي بوجود آمد، خطرات نيز به همان نسبت افزايش يافت.



با وقوع انقلاب صنعتي در سالهاي بين 1760 تا 1830 در انگلستان و سرايت آن به ديگر كشورهاي اروپايي، نيروي محركه مكانيكي و الكتريكي وبوجود آمد با گسترش اختراعات و اكتشافات به تدريج كارهاي دستي، ماشيني شد.



استفاده از انرژيهاي ماهيچه‎اي، حيوانات، باد و جريان آب به حداقل رسيد و استفاده از انرژي جريان الكتريسيته، انرژي بخار (از طريق ماشين بخار و توربين بخار) و انرژي سوخت (گازهاي ناشي از سوخت بنزين و گازوئيل) افزايش يافت و جايگزين آنها شد.



انقلاب صنعتي با اختراع ماشين بخار (1782) توسط «جيمز وات» آغاز شد و جهشي در صنايع نساجي و به دنبال آن در صنايع ديگر در انگلستان ايجاد كرد. سپس با اختراع وسايل ماشيني متعدد (به منظور تغيير و تبديل انرژي) به سرعت در تمام اروپا و آمريك او بعد هم در نقاط ديگر جهان گسترش يافت.



در نتيجة انقلاب صنعتي و اختراع و تكامل ماشينهاي توليد جديد، محيط كار از خانه‎ها و كارگاه‎هاي كوچك به كارخانه‎ها كشانده شد و صنعت چهره جديدي به خود گرفت.



هرچند انقلاب صنعتي براي انسان آسايش زيادي در زندگي به همراه آورد و باعث گسترش پيشرفت در كليه مظاهر و شؤون حيات شد، ليكن اين دگرگونيها جنبه‎هاي منفي نيز به دنبال داشت كه مهمترين آنها حوادث صنعتي، سروصدا، آلودگي محيط زيست و آلودگي هواست.



دربارة‌ پيشگيري از حوادث صنعتي بايستي اذعان داشت كه بشر با قيمتي گزاف و دردناك تجربه اندوزي كرده است. اوايل قرن نوزدهم با اوج انقلاب صنعتي و ورود ماشين در عرصه توليد، تغييرات شگرف، وسيع و همه جانبه‎اي در شيوه زندگي و اوضاع اقتصادي، صنعتي، اجتماعي و فرهنگي مردم جهان پديدار شد.



اولين قانون كار را فرانسه در خصوص كارخانه‎ها و كارگاه‎هايي كه ار انرژي مكانيكي استفاده مي‎نمودند و يا كار بطور مداوم در آنها صورت مي‎گرفت، مدون ساخت و همين قانون يك نظام بازرسي را در كارخانه‎هايي كه داراي 20 كارگر بودند پيش‎بيني نمود، معذالك قوانين لازم در خصوص حفاظت فني و واقعي كلمه تا سال 1839 تدوين نگرديد.



در بخشنامه‎اي به تاريخ 28 مه 1845 وزير كشور و دارايي پروس توصيه نمودند كه براي كارخانه‎ها بازرسان طبي تعيين شود. در سال 1853 براي مراكز صنعتي دوسلدرف- اكس لاشاپل و آرنسبرگ، بازرساني از سوي دولت، انتخاب و موظف شدند كه به امور حفاظتي و نيز سلامت كارگران جوان رسيدگي كنند.



حمايت عمومي از كارگران، در مقابل حوادث و بيماري‎هاي ناشي از كار، با تدوين قوانيني بوسيله كنفدراسيون آلمان شرقي در سال 1869 تأمين شد و سپس در سال 1872 يك نظام بازرسي حفاظت و بهداشت كار بطور كلي، در پروس و تقريباً در همان دوره در ايالات صنعتي ساكس و باد بوجود آمد.



به موجب قانون امپراطوري مصوب 15 ژوئيه 1878، بازرسي كارخانه‎ها در كليه ايالات آلمان اجباري گرديد. قوانين مربوط به بيمة حوادث ناشي از كار ‎- كه در چهارچوب آن نظام انجمن‎هاي و بيمه حوادث بوجود آمد‎- در سال 1884 تدوين گرديد.



انجمن ژاپني براي رفاه در صنايع كه در سال 1928 تأسيس شد، يكي از قديمي‎ترين سازمانهاي موجود در آسيا مي‎باشد و به دنبال آن انجمن هندي براي حفاظت كه در سال 1931 تأسيس شد. در كشور استراليا شوراي ملي براي حفاظت و انجمن گال جديد جنوبي، فعاليت‎هاي خود را از سال 1927 آغاز كرده‎اند.



شايد در صنعت معدن بيشتر از هر رشته ديگر در زمينه حفاظت تحقيقات به عمل آمده باشد. انفجار گاز و غبار، موارد حريق، تأسيسات برقي از مسائلي هستند كه درباره آنها كارهاي زيادي صورت گرفته است. بطور كلي صنعت از تحقيقات مربوط به محصولات شيميايي و مصالح ساختماني، مواد استخراجي، ماسك‎هاي تنفسي و غيره استفاده شاياني نموده است. به عنوان نمونة مؤسسات تحقيقي مي‎توان مؤسسات زير را نام برد:



1- انجمن صاحبان صنايع بلژيك



2- انستيتو «فدرال» برا‌ي آزمايش مواد و مصالح



3- انستيتوي «بوخوم» در خصوص تحقيقات راجع به سيليكوز در جمهوري فدرال آلمان



4- مركز مطالعات و تحقيقات در خصوص صنعت زغال در فرانسه (صنعت ملي شده)



5- استيتوي ملي ايتاليا براي پيشگيري از حوادث



6- انستيتو حفاظت در معادن شفليد انگلستان



7- دفتر معادن در ايالات متحده آمريكا



سازمان بين‎المللي كار ‎(I.L.O)



«International Labour Organisation»



سازمان بين‎المللي كار در سال 1919 به موجب ماده 13 «قرارداد صلح ورساي» تأسيس شد و 42 كشور به عضويت آن درآمدند. هدف از تأسيس اين سازمان، استقرار عدالت اجتماعي، آزادي و امنيت اقتصادي و ايجاد فرصتهاي مساوي براي مردم همه كشورها بوده است.



سازمان بين‎المللي كار در حقيقت يكي از قديمي‎ترين مؤسسات بين‎المللي است كه گرچه پس از اولين جنگ جهاني ايجاد شد، بعد از جنگ جهانسوز و خانه خراب كن جهاني دوم نيز همچنان پابرجا باقي ماند و در سال 1946 بصورت يكي از سازمانهاي تخصصي وابسته به سازمان ملل متحد درآمد.



اين سازمان، تنها تشكيلات بين‎المللي است كه در كار و فعاليت آن نه تنها نمايندگان دولتها، بلكه نمايندگان كارگران و كارفرمايان نيز از سراسر دنيا شركت مي‎كنند،‌ و اين سه جانبه بودن باعث مي‎شود كه فعاليت‎هايش به واقعيت‎هاي روزمره دنياي امروز نزديك شود.



وظايف سازمان بين‎المللي كار



وظايف سازمان بين‎المللي كار در كنفرانسي كه در سال 1944 در فيلادلفيا تشكيل شد، به شرح زير مورد تأكيد قرار گرفت:



سازمان بين‎المللي كار موظف است كه در كشورهاي مختلف جهان برنامه‎هايي را به منظور تأمين هدفهاي زير تشويق نمايد:



1) اشتغال تام و بالا بردن سطح زندگي.



2) بكار گماردن كارگران در مشاغلي كه رضايت خاطر، كارداني و مهارت خويش را در آنها ابراز و تا سر حد امكان به تأمين رفاه و آسايش عمومي خدمت كنند.



3) ايجاد تضمينهاي لازم براي عموم كارگران ذينفع، از نظر امكانات آموزشي و ايجاد وسايل به منظور تسهيل نقل و انتقال كارگران و همچنين مهاجرت آنها.



4- تأمين امكاناتي براي عموم افراد، به ترتيبي كه از ترقيات حاصل در موارد مربوط به دستمزد و درآمد، مدت كار و ديگر شرايط كار بطور عادلانه بهره‎مند شوند و همچنين تأمل حداقل دستمزد و معاش براي عموم اشخاصي كه شغلي دارند و نياز به حمايت دارند.



5- شناسايي واقعي حق مذاكره و انعقاد پيمانهاي دسته جمعي و همكاري كارفرمايان و كارگران در بهبود مداوم نحوه كار و توليد و همچنين همكاري كارگران و كارفرمايان در تنظيم و اجراي سياست‎هاي اجتماعي و اقتصادي.



6- توسعه مقررات تأمين اجتماعي، به منظور تأمين درآمدي حتمي براي عموم اشخاصي كه به اين حمايت احتياج دارند و همچنين تأمين معالجات پزشكي كامل.



7- حمايته كافي و كامل از زندگي و سلامت كارگران در كليه مشاغل.



8- حمايت از كودكان و مادران.



9- حمايت از تأمين غذا و مسكن مناسب و وسايل تفريحي و فرهنگي.



10- بوجود آوردن امكانات برابر در امور آموزشي و حرفه‎اي.



در زمينه محيط و شرايط كار و حفاظت در كار، سازمان بين‎المللي كار وظايف زير را انجام مي‎دهد:



1- بهبود امور حفاظت و بهداشت در محيط كار، جلوگيري از امراض و حوادث ناشي از كار و كنترل خطرهاي محيط.



2- ايجاد و تقويت مؤسسات تخصصي، مانند: مؤسسه‎هاي ملي كار، آزمايشگاه‎هاي بهداشت صنعتي، مراكز بهداشت و حفاظت كار و بخشهاي آموزش حفاظت.



3- رسيدگي به مسائل مربوط به زمان كار (حداكثر كار قانوني، اضافه كار، كار نوبتي و شب كار) و مسائل پزشكي، اقتصادي و اجتماعي آنها.



4- تعيين محتواي مشاغل.



5- كمك به گزينش تكنولوژي مناسب، به عنوان وسيله‎اي جهت بهبود و حفاظت شرا يط و محيط كار.



6- خدمات رفاهي براي كارگران (بويژه مسكن، تغذيه، بهداشت و آموزش).



7- تهيه متون مربوط به مطالعات فني.



8- كمك مستقيم به دول، از طريق اعزام كارشناسان، اعطاي بورس، تهيه تجهيزات، تنظيم و طرح آئين‎نامه‎ها و ارسال اطلاعات و غيره.



9- كمك به سازمانهاي محلي حفاظتي و بهداشت كار و مراكز تحقيقات و انجمنهاي كارفرمايي و سنديكاهاي كشورهاي مختلف.



ساختار و نحوة كار سازمان بين‎المللي كار



سازمان بين‎المللي كار داراي سه ركن اصلي است:



1- كنفرانس بين‎المللي كار



2- هيئت مديره



3- دفتر بين‎المللي كار



كه فعاليت‎هاي اين سازمان از طريق اين سه ركن انجام مي‎پذيرد.



كنفرانس بين‎المللي كار كه هر سال تشكيل جلسه مي‎دهد، يكي از مجالس جهاني است كه در آن مسائل اجتماعي و مشكلات مربوط به بحث گذاشته مي‎شود و استانداردهاي بين‎المللي كار و اهداف كلي سازمان بين‎الملي كار در اين اجلاس تعيين مي‎گردد. هر دو سال يك با ر،‌كنفرانس اقدام به تصويب برنامه كار سازمان بين‎المللي كار در اين اجلاس تعيين مي‎گردد. هر دو سال يك بار، كنفرانس اقدام به تصويب برنامه كار سازمان بين‎المللي كار و تعيين بودجه پرداختي كشورهاي عضو مي‎نمايد. هر عضو (كشور) مي‎تواند با چهار نماينده در كنفرانس شركت كند. دو نماينده دولت يك نماينده كارفرما و يك نماينده كارگر. هر نماينده حداكثر مي‎تواند دو مشاور فني نيز همراه داشته باشد كه البته مشاورين حق راي نخواهند داشت.



در فاصله هر اجلاس، هدايت امور سازمان بين‎المللي كار، به عهده هيئت مديره مي‎باشد. هيئت مديره از 28 نماينده دولت، 14 نماينده كارگري و 14 نماينده كارفرمائي تركيب مي‎يابد و معمولاً هر سال سه دوره اجلاسيه تشكيل مي‎شود.



دفتر بين‎المللي كار كه مقر آن در «ژنو» است، دبيرخانه سازمان محسوب مي‎شود. اين دفتر همچنين فعاليت‎هاي لازم براي همكاري فني را هماهنگ مي‎كند و مركزيت تحقيقات و انتشارات را بعهده دارد. بيش از سه هزار كارمند دفتر بين‎المللي كار، داراي صدها مليت مختلف، در ژنو و در مناطق مختلف دنيا كار مي‎‌كنند.